يعني يك تبلور يك سرود عشق يعني قطره و دريا شدن عشق يعني يك

شقايق غرق خون عشق يعني زاهد اما بت پرست عشق يعني همچو من

شيدا شدن عشق يعني همچو يوسف قعر چاه عشق يعني بيستون كندن

بدست عشق يعني آب بر آذر زدن عشق يعني چون محمد پا به راه عشق

يعني عالمي راز و نياز عشق يعني با پرستو پرزدن عشق يعني رسم دل بر

هم زدن عشق يعني يك تيمم يك نماز عشق يعني سر به دار آويختن عشق

يعني اشك حسرت

عشق يعني آخرين حد جنون ،

 عشق يعني همرنگ خون ،

عشق يعني بيكران درياي صبر ،

‌ عشق يعني انتهاي هر چه درد ،

 دوستت دارم عزيزم پس عشق يعني

 خود تو ، خود من ، خود ما ...

قصد گذر نداشتی 
من با تو زنده بودم , اما خبر نداشتی
اما خبر نداشتی ...

رفتی و توی قلبم یادتو جا گذاشتی
روی تموم حرفات , یک دفعه پا گذاشتی
یک دفعه پا گذاشتی ....

بی تو کدوم ستاره پا به شبم بذاره ؟
ابر کدوم آسمون رو تشنگیم بباره ؟
بی تو چی مونده با من
جز یه صدای خسته
جز یه نگاه خاموش
جز یه دل شکسته, جز یه دل شکسته......

بال و پرم بودی خبر نداشتی
تاج سرم بودی خبر نداشتی
سایه به سایه هر طرف که بودم
همسفرم بودی خبر نداشتی .....

پر زدی و ندیدی بال سفر نداشتم
گفتی رها شو اما, من دیگه پر نداشتم
کوه غم رو رو شونه ِهام دیدی و بر نداشتی
من با تو زنده بودم
اما خبر نداشتی , اما خبر نداشتی

بال و پر عشق من

از این زمونه شکست

دنبال یک قفس بود

که روی شونت نشست

به کی بگم عشق من

دوست دارم به جونم

بذار که تا همیشه

تو قلب تو بمونم

با اینکه ظالمونه

قلب منو شکستی

حالا چه عاشقونه

به سوگ اون نشستی

اگرچه قلبم شکست

توی دلم تو هستی

یادم نرفته وقتی

زخم منو می بستی

حالا من زندونی

شعرهای عاشقونه ام

قربونی وصال عشق

بدست این زمونه ام

یه  بذر گل که هرگز

بوسه ی خاک و ندید

تو   حسرت   شکفتن

زمستون از راه رسید

حقيقت تلخ است اما نه به تلخی تنهايی

تنهايی سخت است اما نه به سختی جدايی 

اما ترسيدم که

 صدای قلبم تو رو اذيت کنه

خلوتم را نشكن

شايد اين خلوت من كوچ كند

به شب پروانه

به صداي نفس شهنامه

به طلوع اخرين افسانه

و غروبي كه در ان

نقش ديوانگي يك عاشق

بر سر ديواري پيدا شد.

خلوتم را نشكن

خلوتم بس دور است

ز هواي دل معشوق سهند

خلوتم راه درازي ست ميان من و تو

خلوتم مرواريد است به دست صياد

خلوتم تير وكماني ست به دست سحر

خلوتم راه رسيدن به خداست

خلوتم را نشكن